جفاها×××××××××××××

امروز پكر وناراحتم بخاطر اينكه دهن بين بودم ! نميدونم كدام بي عقلي و كدام خدا نشناسي توي ذهن من كرد كه مبادا بچه ات را به دانشگاه آزاد بفرستي و براي خودت درد سر مالي درست كني ! و من احمق هم گوش بحرفش دادم و بچه اي كه سال سوم دبيرستان كنكور پزشكي دانشگاه آزاد را قبول شده بود ساپورت نكردم !

يادمه خواهرزاده ام هم پزشكي دانشگاه آزاد قبول شده بود ولي بعلت اينكه هزينش براشون سنگين بود او را به دانشگاه آزاد نفرستادند و چقدر ما جفا در حق اين بچه ها كرديم.

پسرعباس آقا وقتي رشته برق دانشگاه آزاد قبول شده بود و از من مشورت خواست بهش گفتم با هر برنامه اي هست او را به دانشگاه بفرست و الحمدالله الان فارغ التحصيل شده و مشغول كار است امــــــــــــــــــــــا درحيرتم كه ديگري با حرف نسنجيده اش مرا تشويق كرد كه براي بچه ام هزينه نكنم و جفاي نابخشودني در حق من و فرزندم نمود

چوپانى به مقام وزارت رسید. هر روز بامداد بر مى خاست و كلید بر مى داشت و درب خانه پیشین خود باز مى كرد و ساعتى را در خانه چوپانى خود مى گذراند. 

سپس از آنجا بیرون مى آمد و به نزد امیر مى رفت.

شاه را خبر دادند كه وزیر هر روز صبح به خلوتى مى رود و هیچ كس را از كار او آگاهى نیست. 

امیر را میل بر آن شد تا بداند كه در آن خانه چیست. 

روزى ناگاه از پس وزیر بدان خانه در آمد. وزیر را دید كه پوستین چوپانى بر تن كرده و عصاى چوپانان به دست گرفته و آواز چوپانى مى خواند.

امیر گفت: اى وزیر ! این چیست كه مى بینم ؟ وزیر گفت : هر روز بدین جا مى آیم تا ابتداى خویش را فراموش نكنم و به غلط نیفتم ، كه هر كه روزگار ضعف به یاد آرد ، در وقت توانگرى ، به غرور نغلتد .

امیر ، انگشترى خود از انگشت بیرون كرد و گفت : بگیر و در انگشت كن ؛ تاكنون وزیر بودى، اكنون امیرى .

بله ، هرکه هستی باش ،چوپان، وزیر یا وکیل، ولی توجه داشته باش :

⇦زندگی دنیا شما را نفریبد⇨