انقلاب در سازمان ملل، آغاز رهایی انسانها.
سالهاست دنیا گرفتار یک قفل پوسیده به نام حق وتو است.
پنج کشور قدرتمند با یک امضا، میتوانند خواست میلیاردها انسان را لگدمال کنند.
این دیگر سازمان ملل نیست؛ این «سازمان چند ملت زورگو» است.
به باور من، وقت آن رسیده که در سازمان ملل انقلابی واقعی رخ دهد.
قدرت باید میان همه کشورها برابر باشد.
هیچ ملتی حق ندارد خود را برتر از دیگران بداند، و هیچ قطعنامهای نباید قربانی دکمهی وتوی چند دولت شود.
اگر چنین نشود، جهان همیشه در اسارت زور باقی میماند.
تنها راه عدالت، پایان دادن به وتو و نشاندن زورگویان بر جای واقعیشان است.
و این نیز جفاست.
درود بي پايان به بازديدكنندگان اين وبلاگ