جفاها×××××××××××××

اکثر ما آدم‌ها ، تکرار می‌کنم ، اکثرِ ما ، از نظرِ ساختاری داری سه قسمت هستیم. یک قسمت بیرونی ما است . مثل یک شیر ، قوی ، با جذبه و شکست نا پذیر جلوه می‌کنیم. غافل از اینکه در درون ما ( همان قسمت دوم) روباهی دم تکان میدهد که ترسو تر از یک بچه آهو ، با کوچکترین ناملایمتِ زندگی‌ خیز بر می‌‌دارد و دست و پایش را گم می‌کند.قسمت سوم یک ضایعه کوچک در مغز ما است که بارز‌ترین عملکردش هنگام سخن گفتن ماست و به دو گونه عمل می‌کند.زمانی‌ که به وضوح حق با دیگری است و یا جایی‌ که سخن در مورد مساله ای است که ما هیچ گونه ، هیچ گونه اطلاعی از آن نداریم ، این ضایعه به ما فرمان سخنوری‌های آنچنانی‌ میدهد ، مبادا مردم فکر کنند ما لال هستیم. زمانی‌ دیگر هنگامی است که کسی‌ یا کسانی‌ دارند حقِ ما را پایمال میکنند و مکان ، مکانِ اعتراض و لحظه ، لحظه ی عصیان است که باز همان ضایعه به ما تشر میرود که " بنشین سر جات ، انقدر ز‌ر نزن "
ما دو راه بیشتر نداریم... یا باید با این چند گانگی تا آخرِ عمر زندگی‌ کنیم ... یا تغییری در خودمان بدهیم ... که البته هر دو مشکل است