يادش بخير چه دوران شيريني بود هنگامي كه معلم بودم(سپاه دانش) و بچه ها را درس ميدادم.بچه هاي كوچولوي ناز كلاس اول و دوم دبستان خانرود از توابع مشهد
الان عكسي ديدم از آن دوران ،اگرچه اين كلاس مربوط به دانش آموزان سه و چهار و پنج است ولي براي ياد بود آنرا ثبت كرده بودم و آنروزها هم علاقه ي زيادي به عكاسي داشتم
اغلب فاميلها يادم رفته ولي به جرات ميتوتنم بگويم در اين كلاس چهل پنجاه نفره دوتا پيروي در اين كلاس هست حسيني دوتا هست غفاري هست منصوري هست رشيد هم داشتيم قد بلند بود .ولي الان نميدانم كدامشون كي هستند.
فقط ميدانم اولين دختري كه سمت چپ پيداست خانم جان حسيني است پشت سري كه قدش بلندتره باباش نجار بود و چقدر دختر خوبي بود.البته همشون خوب بودن
اولين پسر جلويي ذوالفقاري بود اون نفري كه جلو من ايستاده امين بود وپسر محمود آقاي كافه دار هم دستش روي سرش هست
اميدوارم هركجا الان هستند در زندگيشون موفق و مويد باشند.
درود بي پايان به بازديدكنندگان اين وبلاگ