پنجشنبه ۱۳۹۰/۱۰/۱۵ - - بابا حسين -
روزگار مي گذرد ..بي تامل و بي توقف
سايه نيز زياد است و خموشي..
ولي رنگ نخواهم باخت..
چرا كه من در دل خورشيدي دارم..
هميشه فروزان و بي وقفه..
و تو اي خورشيد من:
وجودم از توست و ماندنم نيز...
و لحظه لحظه بودنم مملو از بودن تو...
بي تو هيچم..
درود بي پايان به بازديدكنندگان اين وبلاگ