ماها عصبانی نمیشیم ، خودمونو عصبانی "می کنیم"
واس همینه که جلو مهمون چیزی به بچه نمیگیم ولی وقتی کسی نیست خوب می زنیم توسرش
چون یاد گرفتیم اگه عصبانی بشیم کارمون راه میفته خب بچه هم همینو یاد میگیره بعد تازه گلایه هم داریم چرا بچم عصبانیه !
عصبانیا یه طرز فکر دارن که تا یه عملی دیدن باید عکس العملی نشون بدن
این طرز فکر(8 مرحله) طوری تو مغز ما شکل گرفته که :
1) من به هدفهام و به آرزوهام و به خواسته هام نرسیدم : خب نرسیدی که نرسیدی خدا هم ۱۲۴هزار پیغمبر فرستاد ، بهشت و جهنم درست کرد یه دونه آدم درست و درمون از توش در نیومد ولی برای آدمای عصبانی مهمه میگن چرا "من" نرسیدم؟ ، چرا تلفن نکرد؟ ، چرا این کار رو کرد؟ چرا حرف نزد؟ چرا کم حرف زد؟!
2) تو به حریم و حقوق من تجاوز کردی: یعنی افتاد گردن تو ، تو باعث این بدبختیا هستی ، تو گفتی اینجا سرمایه گذاری کنیم زدی بدبختمون کردی یعنی من اصلا مسئولیتی ندارم
3) "تو" موجب و علت و سببی تو اگر با بچه من حرف نزده بودی معتاد نمی شد یعنی علت تویی
4) تو متفاوت عمل نکردی تو بد عمل کردی یعنی کار تو بده کار من خوبه
5) نه تو کار بدی نکردی تو آدم بدی هستی یعنی حالا رفتار شد هویت شخصی تو هزار تا راس گفتی هیچی یه بار دروغ گفتی دروغگو شدی ! تو کار احمقانه نکردی تو آدم احمقی هستی
6) آدم بد باید مجازات بشه
7) من حق دارم تو رو مجازات کنم چون تو به من بدی کردی
8) و مرحله آخر می زنم تو سرت و من تو رو مجازات میکنم و عصبانی میشم وفحش میدم و...
این 8 مرحله تو مغز آدم عصبانی جا افتاده و قبولشون داره و بر مبنای اینا عمل میکنه
هرکجای این 8 مرحله بایستید دیگه عصبانی نمیشید
از سی دی دکتر هلاکویی
درود بي پايان به بازديدكنندگان اين وبلاگ