پنجشنبه ۱۳۹۰/۱۲/۰۴ - - بابا حسين -
اینجا زمین است!
ساعت بوقت انسانیت خواب است.
دل عجب موجود سخت جانی است!
هزار بار تنگ میشود،
میشکند،
میسوزد،
میمیرد!
ولى باز هم میتپد برای دوست.
آدمهايى را دوست دارم...
همانهايى که بدى هيچکس را باور ندارند،
همانهايى که براى همه لبخند دارند،
همانهايى که بوى ناب آدم ميدهند،
و من باور دارم که تو از همانهايي
درود بي پايان به بازديدكنندگان اين وبلاگ